Jezelf kwijt zijn ontstaat meestal niet van de ene op de andere dag. In deze blog lees je hoe je jezelf langzaam kunt kwijtraken én hoe je jezelf weer terugvindt.
Jezelf kwijtraken en jezelf hervinden
Je hebt het gevoel dat je vooral aan het doorgaan bent.
Je regelt wat er geregeld moet worden, bent er voor anderen en probeert alle verantwoordelijkheden zo goed mogelijk te dragen. Ondertussen raak je steeds verder verwijderd van wat jij zelf voelt en nodig hebt.
Misschien twijfel je over je relatie, je werk of de richting van je leven. Of voel je vooral een onrust die moeilijk uit te leggen is. Of merk je dat iets ingrijpends, alles wat vanzelfsprekend voelde op losse schroeven heeft gezet.
Dit gaat geleidelijk, zodat je pas later merkt hoeveel afstand er is ontstaan tussen hoe je leeft en wat echt bij je past.
Hoe raak je jezelf kwijt?
Jezelf kwijtraken gebeurt niet van de ene op de andere dag.
Het begint met kleine momenten waarop je jezelf aanpast, je gevoelens opzijschuift en doorgaat terwijl je eigenlijk moe bent.
Je probeert sterk te blijven, rekening te houden met anderen en alles zo goed mogelijk te doen. Ondertussen raakt er steeds minder ruimte voor wat jij zelf voelt, nodig hebt of belangrijk vindt. Je maakt keuzes vanuit verantwoordelijkheidsgevoel, schuldgevoel of verwachtingen van buitenaf. Niet omdat ze echt bij jou passen.
Jezelf kwijtraken door een ingrijpende levensfase
Veel mensen raken zichzelf kwijt na een ingrijpende levensfase of moeilijke periode. Denk aan een scheiding, burn-out, verlies van een dierbare, relatieproblemen, ziekte of jarenlang zorgen voor anderen.
In zulke periodes ben je vooral bezig met doorgaan en overleven. Je merkt dat je steeds minder plezier voelt in dingen waar je vroeger van kon genieten. Zelfs rustmomenten voelen onrustig, omdat je hoofd aan blijft staan.
Aan de buitenkant lijkt het leven gewoon door te gaan. Maar vanbinnen voel je steeds vaker onrust, leegte of twijfel. Alsof je onderweg het contact met jezelf bent kwijtgeraakt.
Jezelf kwijtraken in een relatie
Doordat je zo makkelijk met je aandacht bij de ander bent, de harmonie wil bewaren of conflicten vermijden, raak je steeds verder verwijderd van je eigen gevoelens, grenzen en verlangens.
Daardoor ontstaat er twijfel over de relatie en over jezelf. Je vraagt je af:
Ben ik nog gelukkig?
Past deze relatie nog bij mij?
Of ben ik vooral kwijtgeraakt wie ík ben?
Twijfel je veel over je relatie en merk je dat je jezelf daarin bent kwijtgeraakt?
Lees mijn blog over relatie twijfel en waarom het soms zo moeilijk is om helder te voelen wat je echt wilt.
Ik weet niet meer wie ik ben
Wanneer je jezelf kwijtraakt, vraag je je af:
Wat wil ik eigenlijk nog?
Waar word ik blij van?
Wie ben ik?
Wat past nog echt bij mij?
Wanneer je lange tijd vooral bezig bent geweest met zorgen, aanpassen of doorgaan, weet je niet meer wie je bent.
Je probeert helderheid te krijgen door nog meer na te denken. Je zoekt antwoorden in je hoofd, terwijl het juist gaat over opnieuw leren voelen wat er in jezelf leeft.
Jezelf kwijt zijn | Signalen
Jezelf kwijt zijn, laat zich vooral zien in hoe je je voelt, denkt en leeft.
Misschien herken je één of meerdere van deze signalen:
- Je weet niet meer goed wat je leuk vindt of wie je echt bent
- Je leeft op de automatische piloot
- Je hebt weinig energie over voor dingen waar je blij van wordt
- Je zoekt veel afleiding in je telefoon, eten, werk of sporten
- Je vindt het lastig om te voelen wat er in je omgaat
- Je voelt onrust in je hoofd of spanning in je lichaam
- Je mist richting en plezier in je leven
- Je vraagt jezelf af: Is dit het nou?
- Je leeft vooral vanuit verwachtingen en verantwoordelijkheden
- Je vindt het moeilijk om keuzes te maken die echt bij jou passen
Herken je jezelf hierin?
Dan ben je jezelf onderweg langzaam kwijtgeraakt.
.
Hoe vind je jezelf terug?
Jezelf hervinden vraagt om opnieuw contact maken met wat je voelt, nodig hebt en belangrijk vindt.
Denk aan:
- jezelf afvragen hoe het écht met je gaat
- voelen waar je energie van krijgt of juist leegloopt
- grenzen leren voelen en aangeven
- keuzes maken die beter bij jou passen
- minder leven vanuit schuldgevoel of verwachtingen
Hoe meer je weer gaat leven vanuit wat echt bij jou past, hoe meer rust, richting en verbinding je ervaart.
Kiezen voor jezelf voelt spannend of egoïstisch, maar dat is het niet. Mits je het niet doet koste wat kost. Het helpt juist om weer dichter bij jezelf te komen. Lees verder over hoe je kiest voor jezelf zonder schuldgevoel.
Je hoeft jezelf niet in je eentje terug te vinden
Wanneer je jezelf bent kwijtgeraakt, is het lastig om nog helder te zien wat echt bij jou past.
De inhoud van een potje kan zijn eigen etiket niet lezen. Iemand die van buitenaf meekijkt, ziet vaak veel sneller wat erin zit.
Soms helpt het als iemand met je meekijkt, patronen herkent en woorden geeft aan wat jij al lange tijd voelt. Je hoeft het niet allemaal alleen te doen.
Liefs Els
8 Comments
Ik ben 77 jaar en ben vanaf mijn geboorte mezelf kwijt geraakt ik heb de meest afschuwelijke dingen meegemaakt ik ben levenslang veroordeeld tot de eenzaamheid ik heb nooit iemand kwaad gedaan ik ben als was in de handen van iedereen die gebruik van mij wil maken ik kan mijzelf nooit verdedigen door pedofilie ben ik geestelijk gehandicapt ik heb nooit geweten wat ik zou willen waarom mag ik niet dood en moet ik tegen mijn wil door leven ik heb ooit een keer een zelfmoord poging gedaan maar de angst was erger dan de dood zelf waarom moet ik zo oud worden en kan ik mijzelf niet terug vinden in de dood ik weet niets van computers ik heb geen flauw benul of er iemand is die dit leest
Ik wens je heel veel veerkracht en zelfliefde toe en hoop dat het meer draaglijk voor je gaat worden.
Na 15 jaar in belgie zonder schulden dakloos geweest.alle hulp wer geweigerd fod gaf toe aan mij lig het niet…ben het slachtoffer van systeem…heb nu bijna 6j woonst ..de laatste sociale woning..die volledig in ondergang stond va. Staat had geen keus heb de woning genomen. In vorige appartement vroeg ik hulp ocmw mij wou helpen en beheren door van straat de onzekerheid om dakloos te worden…na 3j half heeft ze mijn vertrouwen geschaad.ook in de woning zonder iets liet ze mij aan lot over ben door ocmw levenslang hulp geweigerd nu nog steeds lieten ze mij aan lot over in afgeleerd huis was ondervoed enz…ik vertrouwen ocmw al niet meer afspraken was eerst met mij bespreken en mijn akoord voor je vandeld jaren ging dat goed na de verhuis door haar ikzelf nooit iets van post gekregen borg kwijt voor beetje kruimels in een lade..2 straten verder ben in in elkaar gezakt douche kapot kranen kapot leidingen afloop kapot oude schimmel op muren herverfd muren gaten vullen schuren alles vernieuwd badkamer vernieuw alles op eigen kosten..geen enkel tussenkomst opkuis van vorige bewoner die ze net gered hadden in zijn ondergang die kreeg ik toe gewezen…heb eerste 3weken ziek van geweest mm per mm verzetten schrobben en zo verder …tot het nu mooi sta opgekuist ingericht proper enkel buitenkant is verwaarloost ze doen er niks aan bij de buren is mooi oprit en teras gelegd door gat in buis onder grond was..in mijn woning zelfde maar hier enkel plastik schaal op en dat ist…nu zie ik opstijgend vocht op binnen muur …ik reager nogal vlug op bepaalde dingen. En maak mij er ziek in in zie volledig plaatje….ik kan weer opdraaien voor afwerking en kosten heb ze laten wetten wat het probleem is….krijg steeds zo dingen en brieven wat onlogisch is….ik sta op wachtlijst online registreren…ik heb al 2j half sociale woning …daar maak ik mij zo druk over zou gans de wereld met mij ei dat ik kwijt moet naar gooien…alles komt zo hard binnen om normaal mee om te gaan ..door lever sirose en enkel jaren rek….is mijn tijd verspild aan woning ocmw die ik alert moest blijven bij zijn…de angst dakloos te worden …krijg ik niet weg…onzekerheid…ken de realiteit in dit land na fod gesprek weet ik de waarheid aan mij lig het niet is politiek spel…als ik sociale media politiek lees staan mijn haren recht ..nu in de woning na geld tijd werk energie moed …nu deze situatie opstijgend vocht dan denk ik nu deze kost weer…heb op die 6j geen kans op verwerken rust te vinden mijn draai ..vertouwen is weg elke brief sta fout beschreven is expres om de duur veranderd een coma ik krijg dat in mijn nek …zit in heel oud huis ….onzekerheid nu dat er iets ga zijn en alles voor niks was…heb de laatse 6j alle kosten door en voor een ander op mijn nek had…woning alles….door ik al 8jaar al vanaf referentie adres in begin tot woning ziekenbriefje binnen doe om mij niet te schrappen en inkomsten behoud…nu 6j met woning moet ik elke 3 maand verlenging binnen steken bij ocmw anders verlies ik inkomsten…heb nergens recht op geestelijk word ik begeleid fysiek ben ik op….versleten….mijn moed en motivatie ben ik kwijt alles gebeurd met een reden dus nu de paniek weer wat sta er weer te wachten bij deze woning……al mijn werk voor niks….mobile team begeleid me maar is nog 1x per maand op momenten als je zwak moment hebt of dag onzeker of antwoorden zoekt kan je niemand bereiken..als ze wel komen kan ik niks bespreken als ik op dat moment gaat met mij…..vertrouw niks meer in belgie ze gebruiken alles tegen…zekerheid of gerust gesteld worden doe niemand niet…zolang de realiteit verder doet …ik kan mijn draai niet vinden…ik heb een geloof maar vooral bijgeloof tot nu toe alles komt uit…ik voel 2 weken op voorhand al dat er weer iets ga gebeuren….6j tussen 4muren leven je huisje is gezellig en mijn trots maar de muren komen op mij af .15j dakloos 6j woonst…leven is voorbij….financieel kan je nergens gaan…doen …geen hobby…niks vraag me soms af op die 21j te vechten en overleefd te hebben….waardering heb ik niet eer herstel ook niet verlies schade gezondheid…..is voorr iedereen vanzelfsprekend …hoe vind ik mijn rust mij aarden mij veilig voelen een thuis hebben….begrip…heb op niksrecht invaliditeit niet premies niet op niks onderwaardering heb ik discriminatie en word behandeld als hopeloos geval ..heb nooit door zelf een fout toebrengen fouten gemaakt schulden niks …heb nog nooit een keus had of een kans…..is alles voor niks soms troost ik mij door ik mijn leven rek met sirose je bent er bijna vanaf maar mijn kat…zou niet aan kunne. Zonder haar…sta alleen ..je hebt enkel woning en zichtrekening …zelf dat moet je bewijzen aan ocmw ook al is enkel inkomsten van daar voor de rest geen begeer en contakt enige 2 ik heb moet je laten zien…privecy heb ik niet tegendeel sta onder bewind door ocmw die kosten moet ik betalen…heb niks van leven …ze komen niet tussen medicatie omdat er geld op staat…waar ik niet aan kan….zo onmens zijn ze geen ziel geen geweten …alles doen om je te breken heb nog nooit hulp gekregen dat hulp was en vooruitgang……ben sterk persoonlijkheid maar bij elke procedure fout in de post …woorden verdraaien kleine dingen van wat nu weer….pakt mijn levenslust af…moest ik daarvoor 6jaar geleden net op tijd mijn leven redden….verspil mijn tijd….enige dat ik wens is dat er in belgie eens natuur ramp is en alles coruptie weg. Veegt…tussen muren leven en niks mogelijkheid hebben iets te doen…..
Ben moe en beu steekt tegen elke dag zien hoe mijn gemoed stoeprand is …3dagen moed verzamelen voor brievenbus angsten dromen alles….leven is voorbij heb niks waard geweest voor mezelf.of bereikt….
Beste Peggy, dat is niet niks wat je schrijft. Ik wens je heel veel moed, zelfliefde en veerkracht toe om dit proces te doorstaan.
Hey ik ben niet erg oud en heb nog niet veel levenservaring maar een ding wat ik wel weet … is dat het kwijtraken van jezelf niet fijn is en soms ben je je er niet eens van bewust dat je jezelf kwijt bent. Ik heb mezelf gesneden om aan het leven te ontsnappen maar dat hielp niet . Ik heb geleerd dat je jezelf eerst moet liefhebben voordat je een ander kan liefhebben .en wat ik deed was steeds ander de liefde geven die ik graag zelf wilde maar nooit kreeg. Ook hebben ouders veel invloed gehad op mijn ervaringen want die zijn de grootste factor in je leven. Zelfs later kan je de stem van je vader of moeder nog horen . Mijn zelfrespect is erg laag al weet ik wat ik wil . En ik heb nog steeds niet het gevoel dat er echt om me word gegeven . Maar inmiddels heb ik geleerd om mijn grenzen aan te geven en niet iets te doen waar ik zelf niet 100% achter sta
(15 jaar)
Al heb ik het sommige nachten lastig heb ik er geleerd mee om te gaan .om bij mezelf te denken wat ik echt wil en niet wat een ander wil.
Dank je voor het delen van jouw ervaring. Op 15 jarige leeftijd heb je al veel levenservaring en inzicht, waardoor je andere keuzes kunt maken. Ik wens je heel veel zelfliefde, zelfvertrouwen en mensen om je heen die jou zien zoals je bent. Jij doet ertoe.
Met de zaken die je beschrijft heb ik getracht terug te komen bij mijn ‘blauwdruk’; door chronische stress had ik uitstaande reflexen die zijn geïntegreerd/gedoofd, familieopstellingen gedaan, groepswerk, de ACT methode, reiki, ademwerk, yoga, stress release, etc. Edoch had ik hulp nodig om afgesplitste zielsdelen (door ACE&kind trauma) te hervinden m.b.v. Sjamanistische rituelen en met krachtdieren die mijn ziel (her)kent. De begaafde Kris Arns van Indigo Flow in Den Haag /Zoetermeer vervult hier zijn missie mee. Dus ook inzet van ‘oude’ methoden kunnen helpen bij onze oude zielen om daarmee te komen tot een mooiere zelf en dus ook een mooiere wereld. Wens eenieder kracht toe om de uitdagingen aan te gaan en zichzelf te herrijzen uit de drek en ellende als dat niet goed voelt…. Want iedereen is licht & liefde onder dat alles als we ons maar niet (als slachtoffer) laten leiden door angst, verdriet, haat (uit systemen), ons daarvan afzonderen en geloven in onze EIGEN kracht. Alle goeds!
Dank je voor je reactie!